tag:blogger.com,1999:blog-61988718786437704522011-07-07T17:14:08.288-07:00beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-17796033782826284272010-02-26T14:12:00.000-08:002010-02-27T06:38:03.674-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">از بلاگر خداحافظی می کنم و به بلاگفا کوچ می کنم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">از این پس به <span style="color: red;"><span style="color: red;"><span style="color: black;">آدرس</span></span></span><span style="color: red;"> </span><a href="http://www.berida.blogfa.com/"><span style="color: orange;"><span style="color: red;">http//www.berida.blogfa.com</span>/</span></a><span style="color: black;">کنید</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پیشتر از همه دوستان خوبم سپاسگذارم </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و منتظر&nbsp;حضور شما در بلاگفا هستم</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-1779603378282628427?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-88698141915559453092010-02-07T14:57:00.000-08:002010-02-07T14:57:15.471-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">آدمک بیچاره</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ذهن کهنه ات را سوی کدامین گمشده می تازی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">چه تلخ و ناگوار فرو می ریزی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">در این سالهای سکوت و گریز</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">به ذهن له شده ات </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">نبض زمان خطور نمی کند؟</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">نقش گمشده ام را چگونه نسبت دادی!</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که چراغ چشمک زنی بودم در راه جاده</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که هر از گاهی بودم!</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و شاید در ذهن بیهوده ات</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تابلو راهنما در طول جاده</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">وسیله ای برای رسیدن به مقصد</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و تو هرگز نرسیدی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ذهن پوسیده ات</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">&nbsp;هرگز ترمیم نخواهد یافت</span></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-8869814191555945309?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-67513584285687266012010-02-04T13:51:00.000-08:002010-02-04T13:51:37.315-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">جغد شومی می نشیند لب بومم گه گاه</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">سنگ سارش نکنید</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که گناه از او نیست</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">شاید از بختک ماست</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من به چنگال تو می افتم سخت</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">دل من می لرزد</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">شاخه ها می شکند تا سر انگشتانم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تیر می راند تیز</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">دودخیزان شوم از خاکستر</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">توشه از شعله تهی ست.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تو بهانه نکنی!</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که شبانه سفر آغاز کنی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ومرا دست زمان بسپاری</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">وتوآهنگ دگر ساز کنی</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-6751358428568726601?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-31818763251216701242010-02-02T22:09:00.000-08:002010-02-03T05:50:40.702-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_FfMsI1GOASU/S2kLOF0xUII/AAAAAAAAABE/mKDfg2WSVng/s1600-h/images1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_FfMsI1GOASU/S2kLOF0xUII/AAAAAAAAABE/mKDfg2WSVng/s320/images1.jpg" /></a><span style="font-size: x-large;"></span></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_FfMsI1GOASU/S2kKBPAuMTI/AAAAAAAAAA0/G4PXL0S5epw/s1600-h/images.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_FfMsI1GOASU/S2kKBPAuMTI/AAAAAAAAAA0/G4PXL0S5epw/s320/images.jpg" /></a><strong><span style="font-size: x-large;">امروز روز تولد منه. احساسم با سالهای گذشته فرق </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می کنه. یه جور احساس شادی که غم هم داره.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">امسال همش فکر مادرم هستم که چنین روزی منو به دنیا آورد. روز تولدم با تولد برادرهام فرق داره.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">مادرم مادر شده. پدرم پدر شده. باید براشون مهم باشه.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">چه احساس زیبایی داشتند وقتی من آمدم. </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پدرم از شوق قبل از به دنیا اومدنم با اسباب بازی هام چنان سرگرم بود که همشون خراب شده بودن و برام چیزی باقی نگذاشته بود.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">&nbsp;مادرم چه دردی کشید تا مادر بشه.و پدرم از اظطراب زیاد تحمل نداشت بیمارستان بمونه.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">قبلا"روز تولدم فکر نمی کردم و فقط جشن می گرفتم. چون روز تولدم بود. از 2 هفته قبل که نه از 1 ماه قبل به همه می گفتم که یادشون نره.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">اما امسال خاموش بودم و فقط در فکر.و به قول اوشو چرخش به درون داشتم.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">با خودم هم فکر می کردم شاید هیچ کس یادش نمونه. وانتظار هم نداشتم.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ولی دوست های عزیز&nbsp;من چه خوب منو به حال و هوای گذشته بردند.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">غم درونم کمرنگ شده و دوباره انرژی گرفتم که سال جدید زندگیمو شروع کنم.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">شادی عزیزم اولین تبریک تولدم فرستاد و چه زیبا آغاز شد سال نو زندگیم.</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ازدوستان خوبم مریم و بهاره سپاسگذارم.</span></strong><br /><span style="font-size: large;"><strong>شادی عزیزم امروز چه روز خوبی بود در کنارتو</strong></span><br /><span style="font-size: large;"><strong>بابت هدیه زیبات و همه ی مهربانی هات&nbsp;سپاسگذارم</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-3181876325121670124?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-59768719112952091362010-01-19T14:17:00.000-08:002010-01-19T14:17:00.706-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">سالها گذشت وگذشت</span></strong><br /><span style="font-size: x-large;"><strong>فصلها در پی هم رفت که رفت</strong></span><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ماه ها نیز فقط نام به نام</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من چه نمناک و چه خام</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">وای من تنوع پسند بودم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من فقط نظاره گر بودم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">جذب رنگین کمان هر ساله</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">عمر من انگار بوده صد ساله</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می گذشت و گهی صدایی دور</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">شب و مستی مرا ترانه سرود</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">همچنان می گذشت این ایام</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می رسید هر دم از ترانه پیام</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تا کنون شدم چنین حیران</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">آسمان یکسر ابر بی باران</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من فقط نظاره گر بودم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">با طبیعت یکی شدم اکنون</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">برگ زرد خزان شدم ریزان</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">خشک و دردی عظیم بوده نشان</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">با زمستان سوز و سرما هم رسید</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">سردی دی بود و لرزیدن چو بید</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می شود عریان طبیعت سرزمین</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می شود عریان درونم با یقین</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می رسد آیا مجالی تا بهاران هستیم؟</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می شوم آیا روان درسبزیش بامستیم؟</span></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-5976871911295209136?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-5694879452984647892010-01-05T13:59:00.000-08:002010-01-05T13:59:07.633-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">در امتداد بهانه های تلخ تو</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">چه واژگان مقدسی تکه تکه شدند</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و در ابهام خیرگی دو چشمانت</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">چه فاصله ها بی صدا بجا ماندند</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من مبهوت از بهانه ای کهنه</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پای لرزانم و تنم سرد است</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">در عجب مانده ام ز تقدیرم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که چرا سرنوشت من درد است</span></strong><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-569487945298464789?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-45621180705853765042009-12-21T15:00:00.000-08:002009-12-21T15:02:41.722-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">در پی فرصتی کمین کردم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من زدست زمان گریزانم</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">بی قرار از گذشت این ایام</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">دورم از معجزه چه بی تابم</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">در پی فرصتم برای فرار</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من فراری تودر پی اسرار</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من پر از دلهره تو بی باکی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من پر از آینه تو شکاکی</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">می گریزم زتو مترسک من</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">لحظه هایی که رفت از کف من</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">در غروبی که همچنان دور است</span></strong><br /><strong><span style="color: red; font-size: x-large;">می <span style="color: black;">خورم می روم از اینجا مست</span></span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تو و&nbsp;سستی و آسمان کبود</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من و آرامشی به جاری رود</span></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-4562118070585376504?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-27232153609924521642009-12-13T00:17:00.000-08:002009-12-15T02:31:44.435-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">از روزنهء وارونه دیدم حقیقت ماندگار است</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">روزنهء وارونه تنها یادگار بجا مانده از خیالی سبز</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">خیال سبزی که تصویر حقیقت ماست</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تصوری از دود گرم سیگار و طعم تلخ قهوه در شبهای کشدار</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پرسه کفتارهای خونخوار درمیان دره های مهتابی</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ماه. سرد و مغموم. بی دست و پا</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و نگاه همگان خیره به موجی از نور</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">روزنهء وارونه دیدگاه گاه به گاه من خواهد بود</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">مبادا که در توهم بی گمان کور شود</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و اثری از من بجای نماند</span></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-2723215360992452164?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-9067462950747355532009-12-07T09:34:00.000-08:002009-12-07T21:33:44.722-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">&nbsp;زمانش مرده و تاریخ انقضایش گذشته </span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">رویایم ولی زنده می پنداردش </span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">هرشب هنگام خواب...</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">فراری می شود و به مکانش می رود</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">مکانی شاید</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">با همهءزیباییش مسموم</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size: x-large;">صبح که می رسد</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">همهء وجودم خواهش می شود</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-906746295074735553?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-27338330816337800012009-12-01T14:10:00.000-08:002009-12-02T04:13:27.506-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><strong><span style="font-size: x-large;">آباد باشی </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">حتی اگر ویرانت کردند باز هم آباد باشی</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">امیدی هست که مرا اینگونه سوی تو می خواند</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تو صدای ترانه های کودکی ام را در خود داری</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">قدم به قدم آمدم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">هر روز می آیم<span style="font-size: x-large;"> </span></span><span style="font-size: x-large;">بی درنگ</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">لیکن</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">&nbsp;خون درون رگهایم یخ میزند</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پندار&nbsp;همهء درونم </span></strong><strong><span style="font-size: x-large;">خون ماسیده</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">اضطراب و اندوه </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">دریایی است گوارا</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">که مرا نمی خواند</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و من تلف خواهم شد</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">از تشنگی و قهر دریا</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تمنا و خواهش بی سبب</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">اندوه و گریه </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">نه </span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">پای گریزی نیست</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">دردم از نگاهی است که در آن ویرانهء همیشه آباد جا گذاشتم</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">و پای گریزی نیست مرا</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">نفسم در گلو قفل شده</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ضربان قلبم کند تر می شود</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">از راه آمده بر می گردم</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">تا شاید فردا...</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">ولی سالهاست این تکرار</span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;">من تلف خواهم شد</span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><br /><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size: x-large;"></span></strong><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-2733833081633780001?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-27024074710072602022009-11-29T11:31:00.001-08:002009-12-01T08:58:12.780-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div align="right" dir="rtl"><strong><span style="font-size: x-large;">خواب یا بیدارم<br />این تصاویر غریب از کجا می بارد<br />آسمان آینه گستر شده است<br />خوابم از اشک هوا تر شده است<br />چون که وارونهء تصویر تو در آینه است<br />عکس تو بر عکس است<br />برکه ها پر شده از بارش تصویر زمین<br />و زمین در عجب از این همه نا آگاهی<br />از هم آغوشی مرداب و عشقی تب دار<br />لاله ای روییده<br />لاله ای غم دیده<br />مرغ مرداب که صیاد به دامش آورد<br />آب مرداب شد آبستن از خون تنش<br />لاله ای روییده<br />لاله ای غم دیده<br /></span></strong><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-2702407471007260202?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6198871878643770452.post-29838495150933904932009-11-28T15:35:00.000-08:002009-12-01T08:58:59.240-08:00<div dir="rtl" style="text-align: right;" trbidi="on"><div align="right"><br /><strong><span style="font-size: x-large;">باز هم ذهن بیهوده در نزاع با واقع خود پندار<br />بدون زمان<br />در تهوع بسر می برد<br />پشت نقاب این رنگین کمان گاه و بی گاه<br />صفحهء بی رنگی سیاه و سفید خاطرات گذشته<br />همچنان نمایان می ماند<br />بوی عود عابدان معبد<br />باز خود را به خویش می خواند<br />تا گاه آرامشی باشد<br />وسپری می شود سالهای نشمرده<br />و ذهن کهنه بی دریغ ادامه دارد<br />ودریغ از تن فرسوده<br />روزی فرا خواهد رسید که سیاه و سفید است<br />و در پس پرده رنگین کمانی نخواهد ماند</span></strong><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6198871878643770452-2983849515093390493?l=berida1.blogspot.com' alt='' /></div>beridahttp://www.blogger.com/profile/09923812385397200260noreply@blogger.com0